Tokom poslednjih nekoliko decenija glavni podsticaj za proučavanje Polimlja u srednjem veku dolazio je upravo iz ovih krajeva – iz Prijepolja i Pljevalja. Ovde su se, najpre oko Simpozijuma „Seoski dani Sretena Vukosavljevića“, a potom u organizaciji Muzeja u Prijepolju i Zavičajnog muzeja u Pljevljima gotovo svake godine održavali naučni skupovi koji su okupljali istraživače iz raznih naučnih ustanova iz zemlje i iz inostranstva.

U poznom srednjem veku Drobnjaci su imali zapaženu ulogu u karavanskoj trgovini između primorskih centara, Dubrovnika i Kotora s jedne i Polimlja s druge strane, npe svega kao ponosnici, primićuri i kramari. Isto tako, pojedini trgovci iz Drobnjaka aktivno su se bavili kreditnom trgovinom u Dubrovniku i Kotoru. U karavanskoj trgovini uglavnom su koristili Jezerski put koji su dobro poznavali, jer je prolazio kroz njihovu teritoriju (Jezera).

Razvoj grada orijentalnog tipa započinjao je obično dve do tri decenije po osvajanju mesta, u zavisnosti u prvom redu od postignute sigurnosti u odbrani od neprijatelja i brzini širenja islama. Razvitak osmanskog grada na Balkanu, predstavljao je ili nastavak urbanog razvoja zatečenih varoši, ili formiranje, na drugim mestima, novih gradova, zavisno od novonastalih privrednih, komunikacionih, strategijskih i drugih uslova.

Najstariji sačuvani turski popisi srpskih zemalja iz prve polovine XV veka, nastali odmah po formiranju prvih enklava pod turskom vlašću, potom većih geografskih celina kao što su bila skopsko i bosansko krajište i, najzad, po konačnom osvajanju, beležeći zatečenu naseljenost i stanovništvo otkrili su obilje toponomastičke građe, među kojom su bili nazive pojedinih manjih ili većih oblasti, nepoznatih iz drugih izvora.

Govoriti o austrougarskim istraživanjima Srednjeg Polimlja i Potarja znači govoriti o tome kako jedna organizovana država, velika sila, radi na proučavanju zemalja prema kojima ima nedvosmislene političke pretenzije. Ona prvo želi da krajnje sistematično prouči te oblasti, a zatim, da na osnovu tih rezultata, gradi svoju političku strategiju i, po mogućnosti, menja politički i kulturni identitet u pravcu koji će odgovarati njenim dugoročnim strategijskim interesima.